Afganlı Kadın / Şiir

AFGANLI KADIN

Dağların yamacında bir kadın

Afganlı

Kanlı ve canlı.

Burka giymiş korkusundan

Bakıyor etrafına,

Gelincikler, alabildiğine kırmızı,

Papatyalar ise gelinlik.

Bakıyor uzaklara umutla,

Görüyor dünyayı paramparça.

Bir kuş, ahlat ağacına konunca,

Yaklaştı usulca

Uzattığı ellerini

Burkadan zorla çıkarttı.

Kuş, korkup kaçtı.

Kadın, göremedi kanatlarını

Ağladı,

Ağladı…

Gözyaşlarını gören olmadı.

Ertuğrul ERDOĞAN

AFGHAN WOMAN       

An hale and hearty

Afghan woman

At the slope of mountains

She’s put burqa on because of she fears

And is looking at around,

Papavers are flush scarlet

As for daisies are bridal gown.

She is sanguinely looking at far far away

Seeing the World which is be shattered. 

When a bird perchs on a branch of wild pear tree,

She has approached slowly;

Forcefully;

And taken her extended hands out of burqa.

The bird has scared; and fluttered away.

The woman could not see its wings…

She cried,

Cried!

But nobody has seen her teardrops…

Poem by :        Ertuğrul ERDOĞAN

Translated by: Ali Osman TEZCAN

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir