Babam

Babamın elleri nasıldı?

Nasırlı mı yoksa pamuksu mu? diye,

Sıcak mıydı,

Hani o sımsıcak olandan.

Bilemedim… bilemedim.

Hiç dokunmadı saçlarıma,

Belki de ben hissetmedim.

Dokunmadı, tenime,

Birkaç güzel söz söylemiş midir?

Duymadım ki…

Dövmez ve azarlamazdı.

Sanırım vakti yoktu çalışmaktan.

Gezip tozmayı da bilmezdi.

Büyüdükçe anladım onu,

“Huyu öyledir” dedim.

İçinden severdi bizleri,

Korudu,

Kolladı,

Namusu öğretti.

Haram yemedi,

“Yemeyin” diye tembihledi.

Ayaklarını öptüm onun

Ölüme iki adım mesafede

Ve öldüğünde

Alnını öptüm…

Ağustos 2020

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir