Savaşlarınız Sizin Olsun!

Bana çocukluğumun sokaklarını verin!

Alın o kötü yıllarım savaş sevicilerin olsun.

İstemiyorum tüfeğinizi, topunuzu!

İnsanları boğan virüsünüzü…

Ben bahçemdeki çiçekleri özledim.

Akşamsefalarını

Köşede masumca duran papatyaları

Ve gecenin karanlığında

Yıldızların altında kurulan  sofralarda

Sarı yanan solgun ampulün etrafında dolaşan

Böceklerin uçuşlarını özledim.

Ah Annem!

Kocaman bir leğen,

Ve bir kalıp sabunla

Gözlerim acıya acıya

Yıkardı tertemiz,

Güneşte parlayan damlacıklarla

Boncuk, boncuk…

Ah Annem, sen temizlerdin,

Dışarısı pisletirdi körpe bedenlerimizi,

Alın savaşlarınız sizin olsun!

Adam öldürmeleriniz de…

Bana misketlerimi geri verin,

Bütün hayallerim onların içinde kaldı.

Pamuksu bulutları da özledim,

Şekillerinde gizli kaldı geleceğim.

Özledim işte!

Bir elma şekerinin sapında kalan kırıntılarını,

Ve gölgede oynadığımız oyunları.

Alın benden kirlenmiş yıllarımı!

Yaşam çok çirkinmiş be Babam!

Hem de çok çirkin!

 

Ertuğrul ERDOĞAN

Üçnisanikibinyirmi.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir