Yerlerde Sürünen Açlık

Acıyan gözlerimi sımsıkı kapatıyorum,

Yine de karanlıkta uçuşuyor

Özgür kelebekler gibi;

Acıkan,

Yara bere içindeki bedenlerin,

Solgun yüzlerindeki

Feri gitmiş göz bebekleri.

Ölgün bakışlarıyla,

Yana düşmüş kafaları,

Ve açlığı hapsederek,

İnsan, insanlığın anıtını esir aldı.

Bir anneyi yerlerde sürüklüyor,

Evladı yaşındaki bir genç,

İnsanlık nokta,

İnsanlık ünlem!

Ertuğrul Erdoğan

24 Mayıs 2017/Bursa

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir